Hup Honduras Hup

Voor een paar dagen had ik een carrièreswitch gemaakt; ik was bondscoach van Honduras.
Vijf jongens uit de favela, samen met één Amerikaan vormden het team. Mijn rol als coach was vooral  zorgen dat alles in goede banen werd geleidt. Dit was nog niet zo gemakkelijk. Bij het uitleggen van de regels beginnen de jongens mij uit te lachen; want mijn Portugees was ‘gek’. Ik begin mij toch zorgen te maken over mijn carrière als bondscoach…

2014-06-21 12.17.01
Het team Honduras

Voor een paar dagen was het een drukte op het sportveld bij Casa Luzeiro. Wij hielden ons eigen WK hier. We hadden een groep uit Amerika op bezoek, die bij Blairwood Soccer spelen. Dit is een voetbalclub die passie hebben voor voetballen, maar ook voor Jezus.
Samen met hun leek het ons gaaf om een voetbaltoernooi te hebben voor de wijk.

En zodoende was ik ‘bondscoach’. Ik maakte mij in eerste instantie zorgen over deze rol, maar uiteindelijk bleek dat niet nodig. Het was een prachtige dag, waarin ik genoot van mijn team.
En terwijl ik fanatiek coachte, deden de jongens het voetballend super goed. We wonnen van de 4 andere teams en werden groepswinnaar. We hadden ons geplaatst voor de finale!

copoluzeiro10copoluzeiro1

De volgende dag was ik de coach van Spanje. Deze keer ging het minder succesvol en waren we niet de winnaars in ‘groep B’. Bij de wedstrijden van ‘groep C’ kon ik mijn stem even sparen en was ik geen coach.

En uiteindelijk kwam de grote finaledag. Van elke groep hadden zich 2 teams geplaatst, in totaal 6 teams. Ik keek er naar uit om opnieuw het team Honduras te mogen coachen. Het was tof om te merken dat je met een team, door voetbal, een band op kan bouwen.

Opnieuw deed het team het super goed. Bijna speelden ze in de finale, maar helaas werd na gelijkspel de penaltyronde verloren.

copoluzeiro11 copoluzeiro12

Toch was het een dag waarvan ik erg van genoot! Een collega heeft van deze dag een tof filmpje gemaakt. Als je goed oplet, zie je mij ook nog op de achtergrond:

Geef een reactie