Naar Nederland

Zo’n 2 maanden geleden is bij mijn oma kanker ontdekt, waardoor ze de afgelopen weken erg achteruit is gegaan. Veel sneller dan verwacht, waardoor ineens duidelijk zou zijn dat ze April, als ik op verlof naar Nederland zou komen, niet zou halen.

Dit soort dingen maakt dat 10.000 kilometer heel ver weg is. De laatste keer dat ik mijn oma zag, meer dan een jaar geleden, dacht ik dat ze rustig de 90 zou halen. Helaas is het leven anders.

Doordat ik mijn vliegticket voor april al gekocht had, en hier alles had geregeld dat ik in die tijd zou komen, zag ik niet zo gauw mogelijkheden om naar Nederland te kunnen komen. Want ergens was ik bang; wat zullen mensen denken als ik kom, terwijl ik over 2 maanden ook weer naar Nederland ga. En gaat dat wel lukken met mijn verantwoordelijkheden hier in Brazilië, waarbij de kindergroepen en vrouwengroepen moeten draaien.

Tot ik gisteren een berichtje kreeg van mijn familie, dat als ik wilde komen, het ticket geregeld zou zijn… Toen stopte ik met denken wat anderen ervan zouden kunnen vinden, en keek ik naar wat ik het allerliefst zou willen.

En dat is natuurlijk goed afscheid kunnen nemen van mijn oma. Zo’n laatste tijd kunnen doorbrengen met mijn oma is dan goud waard. Mijn oma is een voorbeeld in hoe lief en verzorgend je kunt zijn.

Dus plotseling vertrek ik morgenochtend richting Nederland. Ik kom daar zaterdag om 10.00 aan en zal tot vrijdag 11 maart blijven. Ik hoop een goede tijd met familie te kunnen hebben, hoewel het ook een pittige tijd zal worden. Ergens heb ik een heel dubbel gevoel. Naar Nederland gaan is het leukste wat er bestaat, maar liever niet om deze reden.

Doordat ik minder dan 2 weken in Nederland zou zijn, zal ik vooral veel tijd met familie doorbrengen. Maar vanaf halverwege april ben ik op verlof, dus dan zal ik sowieso alle tijd hebben.

Geef een reactie